براي ما كه دوران امام خميني را چشيده ايم اما آغاز دهه با صداي عارف پير مرحوم كوثري زنده مي شود: آجرك الله به مصيبت الحسين…. آقا جان … و امام را نظاره می کردیم که پارچه سفید چندلایه را مقابل صورت خود گرفته طوری که ابروان بلندش هم پوشیده شده و شانه هایش تکان می خورد. همان امامی که امام اخلاق بود و نه امام قدرت.

هرچند در طول تاريخ حكومت ها سعي كرده اند كه به نظامات حسيني دست اندازي كنند چه زماني كه مي خواستند مردم فراموش كنند و چه زماني كه مي خواستند با سياست هاي حكومت هماهنگ باشد، اما هيچگاه و هيچگاه اصالت و ذات اين نظامات تغيير نكرد.

هميشه ذات ظلم و ظالم ستيزي نهفته در فرهنگ عاشورا بوده كه مانده است و حكومت ها و جبارين تاريخ كه اين فرهنگ را مورد سياست ورزي خود قرار داده نابود شده اند.

نظامات حسینی برای خود فلسفه و دستگاه کاملا خود جوش و زنده ای دارد که به هیچ حکومت و نظامی وابسته نیست و تو می بینی در کشورهایی که شیعیان زیر فشارهای طاقت فرسا هستند نیز چه بسا پربارتر از سایر کشور ها مراسمات عاشورا را برگزار می کنند.

پیشنهاد من برای این ایام چنین است:
- سخنرانی شیخ حسین انصاریان: ساعت ۴-۵ منزل حاج آقا علوی تهرانی. پشت مسجد امیر. خیابان سین دخت.
- نماز مغرب پیش آقای امجد، مسجد کوی دانشگاه تهران، امیرآباد شمالی
- هیات عشاق الحسین، روضه حاج علی قربان ساعت ۲۱ شهدا. زرین نعل. سادات
یکی از دوستان بیابانگرد ما می گفت: اگر دهه محرم کربلایی عاشورا تهران باش. البته هر که کربلا رفته باشد دلیلش را خوب می فهمد.

گزارش تصویری از سفر عراق در شب های قدر: عکس صادق حسینی